Digitaal en Papier

Ik hou van het paperless Office. Hoewel die term tegenwoordig voorbij het buzzword is en ergens tussen passé en besparingsmaatregel lijkt te hangen. Dat gezegd zijnde, ik hou het nog steeds zwaar in mind. Ik hou van boeken en van die Moleskine notaboekjes, maar de klassieke storm van kilo's papier, daar pas ik voor. Als je even een herinnering nodig hebt aan hoe dat was, denk eens terug aan je laatste bank bezoek; 20 minuten binnen en 5 tot 40 pagina's geprint. Maal twee want de bank wil ook een duplicaatje. Kortweg gemiddeld 32 pagina's troep voor in de archiefkast of, laat ons eerlijk zijn, de vuilbak.
Ik haat het :)

Ik ben al een tijdje volledig digitaal. Losse papiertjes en zo gaat me absoluut niet af en ik draai al jaren een prive instantie van Mediawiki, de software die wikipedia doet werken. Ondertussen zijn er tools met hopen en zijn we allemaal min of meer digitaal. Onze ticketing doen we in Redmine en elders blijkt Jira van Atlassian en zo de onbegrijpelijke industrie standaard. Daarnaast zitten we op Google drive met onze documenten en fotos. Alles in de cloud want eigen storage is zo passe. En het standaard notaboek is vervangen door Google Keep of Evernote. Elke tool zijn voor en tegenstanders, uiteraard, had ik het er naarnet met Bart van ons schip.gent nog over dat we geen van beiden Evernote fan blijken.
Alle usecases lijken wel opgevangen; voor elk conventioneel blad papier is er een of andere tool die het ons kan besparen pen op papier te zetten.

En toch nam ik enkele weken geleden de notebook en pen te hand om de volgende fase gewoonwijn.be ideeen te bekijken. Hoe hard ik ook probeer, ik blijf terug grijpen naar boekjes en pennen om ideeen op te schrijven.

De cyclus papier naar digitaal naar papier minimalisme is voor sommigen compleet met projecten als The Bullet Journal system, of het compactere Système Bart, die een lean systeem bieden om terug te keren naar papier en toch enkele van de moderne lean interface concepten te behouden!

Is het de vrijheid die papier biedt? Is het mijn opvoeding? Ik ben per slot van rekening een kind van het early PC era en mijn hele schoolse vorming draaide rond kilo's papier. Of is het gewoon echt zo dat de huidige apps nog niet alle usecases beantwoorden? En gaan ze daar ooit wel in slagen? Of moet dat helemaal niet? Op het einde van de consideratie is dat misschien de belangrijkste vraag; moeten we wel helemaal digitaal?

Ik hou in elk geval wel van mn mooi boekje en die pagina's die ik geinspireerd volkliederde met mn leuke pen.